Kijk je toe of help je een handje?

We hebben het allemaal weleens meegemaakt: je staat bij de pastasauzen en in je ooghoek zie je een peuter op volle snelheid richting het rek met glazen potten sprinten, met een uitgeputte ouder erachteraan. Sommige mensen kijken in zo’n situatie snel weg, anderen trekken een wenkbrauw op of wisselen een betekenisvolle blik uit met de cassière. Wat deed jij?

Er is vaak meer aan de hand dan je ziet

Het is ontzettend makkelijk om vanaf de zijlijn te oordelen. Als buitenstaander zie je immers alleen die ene hectische seconde, niet de gebroken nacht, de doorkomende kiesjes of de drukke werkdag die eraan voorafging.

Opvoeden is fantastisch, maar het is soms ook een regelrechte uitputtingsslag. Veel peuters hebben een ijzeren wil en weinig geduld. Een drukke supermarkt is voor hen een ontdekkingsreis vol prikkels, en voor een ouder af en toe een mijnenveld. Op het moment dat zo'n situatie escaleert, voelt een ouder de blikken van de hele winkel in de rug branden. Dat maakt een toch al stressvol moment alleen maar zwaarder.

Soms is een glimlach al genoeg

Maar wat als we die reflex om te oordelen eens zouden inruilen voor een helpende hand? Een klein gebaar kan al een wereld van verschil maken. Soms is een begrijpende glimlach al genoeg om een ouder het gevoel te geven dat ze er niet alleen voor staan. Of denk aan het even vasthouden van het winkelkarretje, het oprapen van een gevallen knuffel, of simpelweg het vriendelijk afleiden van de peuter met een kort praatje.

Als we elkaar wat vaker te hulp schieten in plaats van stilzwijgend toe te kijken, maken we de wereld voor iedereen een stukje milder. Deze maand duiken we dieper in dit onderwerp. Houd onze website en socials dus goed in de gaten.